Allez allez changer…

Ik had weeral eens te luid geroepen.  Het ene kuikentje dat nog in leven was en door de cavia’s opgevoed werd, is ook niet meer.  Deze keer heb ik de pluimpjes teruggevonden.  Ik ben geleerd voor de volgende keer : kuikentjes afgeschermd buiten laten de eerste maand.

Slachtoffer nummer 4

Aangezien ik maar 1 kip meer had, ben ik zaterdag 2 nieuwe hennetjes gaan halen.  Ze zijn nog maar 4 weken oud, dus nog te klein om al los te lopen (zie pluimpjes hierboven).  Daarmee heb ik een stukje plein afgezet, en draad overgespannen, zodat ze hopelijk niet meer gepakt worden.

Deze keer beter afgeschermd

Twee nieuwe sloeries voor mijn haan.

Soms lijken ze niet op de mama en de papa

De 4 kuikentjes die door de kip uitgebroed zijn zijn nog steeds in leven, en geraken sinds een paar dagen ook over de hoge boord van de legbak.  Lekker warm in het stro bij de mama slapen.

Tijd voor een tukske

Maar van de 4 kuikentjes die uit de broedmachine komen, is er nog slechts ééntje in leven.  De andere 3 zijn verdwenen (vogels, katten ??).  Maar dat ene kuikentje volgt netjes zijn/haar ouders (of degene van wie het denkt dat het de ouders zijn) : de cavia’s !  Het slaapt zelfs niet meer onder de lamp, ik vermoed dat het tussen de cavia’s slaapt.

gras eten...

Kuikens eten macaroni

Er is duidelijk verschil in activiteit en leerproces tussen de kuikens die door de kip opgevoed worden, en deze die van de warmtelamp hun opleiding krijgen.  Als ik deze onder de lamp eten breng ‘s morgens, dan staan die te kijken precies of dat eten hen zal aanvallen.  Voor de 4 kuikens die de mama kip aan het opvoeden is, is er nooit kwestie van schrik.  Ze worden geroepen door de mama dat er lekkers is.  Maar jaloersheid blijkt ingebakken.  Ook al ligt er een berg macaroni, toch is dat stukje waar broertje of zusje mee wegloopt net het lekkerste dat ik ook wil.