Browsed by
Category: Konijn

Tussen de vlagen door

Tussen de vlagen door

Deze voormiddag heb ik nog het laaste stukje van mijn moestuin, dat braakligt, gespit. Kwestie van de lente al goesting te doen krijgen om door te breken.  Ook kwestie van het onkruid dat snel groeide de laatste maand weg te werken, en kwestie van de kippen nog wat scharrelgelegenheid te geven.

Klaar om terug te beplanten

Vervolgens ook nog een pruimelaar in het kippenplein geknot.  Dat boomke groeit heel snel, maar er komen nooit pruimen aan.  De pruimelaar mag blijven staan, die zorgt voor schaduw voor de kippen, konijn en cavia’s in de zomer, maar hij te groot te worden.  Heb hem vandaag deftig ingekort.  Is wel leuk om in een boom te staan, af en toe een windstoot te voelen die het boompke heen- en weerzwiept, en ik ondertussen takken afzagen.  Kwestie van weeral op het scherp van de snede te leven en onverantwoord bezig te zijn…

Een flink stuk van zijn haar af !

Misschien moet ik de hoofdtakken nog wat uitdunnen, maar het begon te regenen, dus dat is voor later dit weekend.  Het opruimen van een deel van de takken ga ik ook nog wat uitstellen, want er is er ene die dat nogal leuk vind om daartussen te zitten : Woppy het konijn.

Hier kunnen ze mij niet zien !
Free the animals !

Free the animals !

Iedereen heeft recht om er eens tussenuit te knijpen.  Zo ook de beestjes.  Deze week laat ik ze vrij rondlopen in mijn gazon met bijhorende borders.  De term “het gras is altijd groener aan de overkant”, is deze keer van toepassing.  Ook al hebben ze een groot perk om in te lopen (5 x 20 m),  langs de andere kant van de draad ziet het er zeker zo leuk uit.  De ontdekkingstocht komt maar langzaam op gang, vandaag zijn ze nog maar tot halverwege de tuin gelopen.  Maar wat wil je, kip zijnde is er maar 1 ding interessant : eten wat er te vinden is op de grond, tussen de plantjes, onder de schors.  Dus de eerste 10 cm buiten hun perk is al ver genoeg om even halt te houden en zien wat er daar te eten valt…  Langzaam maar zeker trekken ze de nieuwe wereld in en doen ze hun kippe-ding : schart-schart, pik-pik, schart-schart, pik, …

Natuurlijk is er een verborgen agenda aan verbonden : nu het zoveel geregend heeft de laatste weken, zitten er enorm veel slakken tussen de bodembedekkers, en hoop ik dat deze sterk uitgedund worden door de kippen.

En ook Woppy, mijn konijn geniet van zijn vakantie.

Wie is er hier nu de baas ?

Wie is er hier nu de baas ?

Af en toe hoor of lees ik ergens dat je bepaalde diersoorten beter niet bij elkaar zet.  Zo zouden konijnen cavia’s kunnen verwonden, kippen pikken naar konijnen en cavia’s, katten jagen op konijnen en cavia’s, … Bij mij gaat het er gelukkig vredig aan toe. Het feit dat ze voldoende plaats hebben zal er wel mee te maken hebben.

Mijn Vlaanderse Koekoekskuikens mochten vandaag ook voor de eerste keer buiten.  Ik heb speciaal een stukje afgezet zodat de andere kippen er niet bij kunnen, want ik had schrik dat die ze zouden aanvallen.  Deze voormiddag kwamen de kuikentjes maar juist uit de deur, en gingen snel terug naar binnen, maar in de namiddag was de schrik al verdwenen.  Ze koersen al het hele afgezette stukje (2 m x 5 m) rond, en tot mijn verwondering hebben ze al ontdekt dat de mazen van een stukje omheining groot genoeg zijn om erdoor te kunnen, dus liepen ze plots al rond tussen de grote kippen.  Gelukkig kijken deze er niet naar wegens “te klein en verwaarloosbaar”.  Niet erg dus dat ze al het hele plein verkennen.  Ook al zijn kippen zogezegd “domme beesten”, ze weten toch al snel via welk stukje draad ze terug in hun eigen pleintje moeten geraken.

De kuikentjes van mijn buurman (ongewenste zwangerschap door mijn haan veroorzaakt) zijn ondertussen naar andere oorden. Neen, niet het hiernamaals, maar naar iemand met een grote tuin die nog kippen bijwilde.  Samen met de mama zijn ze dus verhuisd.  Het heeft toch efkes geduurd voor we ze allemaal te pakken hadden. Enerzijds de mama die makkelijk overal over vliegt, en anderzijds, die kleine pluisbollekes die rap allemaal in een andere richting lopen, zich ergens tussen verbergen, en stoppen met piepen als er gevaar (mannen die ze willen pakken) in de buurt is.  Na 4 pogingen hebben we de volledige familie kunnen in een doos verpakken.