1. Een van de voorbereidingen is het uitmeten en uitzetten van de randen van de vijver. Aangezien mijn vijver geen rechthoekige bak zal zijn, is het iets moeilijker natuurlijk. Ik heb eerst de uiteinden van de vijver in de lengte bepaald, en dan beginnen meten van de scheiding met de buren, dan in de lengte een koord gespannen als middellijn. En van uit de middellijn kon ik de randen afmeten en heb ik paaltjes geklopt.
2. Die paaltjes staan wel een beetje in de weg om te graven, dus heb ik de rand uitgegraven (een spade breed en een halve spade diep (in de foto hieronder heb ik iets breder en dieper gegraven omdat ik aarde nodig had om een hoekje grond vlak voor mijn garage wat op te hogen).
3. Het graven zelf : aangezien ik iemand gevonden heb die alle afgevoerde grond wil hebben, en die ook een tractor en kar heeft, en ik momenteel tijd en goesting heb, heb ik gevraagd van die kar te brengen, en dan zou ik die proberen vullen (want ik had echt geen idee hoelang dat zou duren en hoe lastig het zou zijn). Bij het afzetten van de kar hadden we 1 wiel in een put gezet, zodat ik minder hoog zou moeten scheppen. Iedere avond heb ik iets meer dan een uurke geschept. De eerste 2 dagen ging het goed (zijpaneel stond open), ik moest niet overdreven hoog scheppen. Maar de laatste dag moest die zijkant dicht (anders rolde de aarde er terug uit 😉 ) en dan moest ik merkelijk hoger smijten. Conclusie : al bij al viel dat wel mee in “tijd” en “lastig zijn”. Maar er is een ander probleem. Hoe dieper ik aan het graven ben, hoe hoger ik moet gooien, of ik moet het met de kruiwagen op de kar voeren, en die is 2 meter hoog, dus verre van handig en zal veel langer duren. Besluit is genomen : ik zal een kraantje huren (en dan komt mijn droom uit om ooit eens met een kraan te werken). Voorlopig dus uitgesteld tot het grondwater een stuk gezakt is, want dat staat nu maar 1 meter diep.
De kar mocht terug opgehaald worden. In de week dat ik die gevuld heb heeft het ook nog wat geregend, dus de grond was wat drassig en de kar extra zwaar (vermoedelijk meer dan 9 ton). Bij het vertrekken zakte het wiel nog verder in de grond, dus een halve kuub terug uit de kar gooien, die kant opkrikken, balken onder steken en dan kreeg hij de kar uit mijn tuintje. Het spoor na 1 kar :
Nog 14 karren te gaan, dus als alles goed loopt zal het met een kraantje gebeuren, vermoedelijk ergens in januari – februari 2011 (tenzij het lang nat blijft).
