Sponsor nonkel

Het is al van januari geleden dat ik er nog iets over geblogd heb, maar het is nog eens tijd om iets te vermelden over het schoolkindje Gowri dat ik sponsor in India via Future for Sale.  Net voor de zomer heb ik een brief teruggekregen met een paar foto’s en informatie van Leen van Future for Sale.

Ik was een beetje verrast dat Gowri mij “sponsor nonkel” of “school nonkel ” noemde in haar brief.  Meestal wordt de term “schoolouders” gebruikt, maar aangezien ik vrijgezel ben (en dat in mijn eerste brief naar haar geschreven had, gebruiken ze daar de term “nonkel”.  Leuk !

Ik haar eerste brief (met bijhorende tekeningen met blinkertjes opgeplakt) die ik teruggekregen heb bedankt ze mij om haar te steunen zodat ze naar school kan gaan, en vertelt ze dat ze graag lerares wil worden.

Brief van Gowri

Er zat ook nog een kaartje bij van Leen van Future for Sale die in het voorjaar naar India geweest is.  Gowri is een rustig en teruggetrokken meisje, die al een stuk zelfzekerder is dan vorig jaar, nu ze weet dat ze verder kan studeren.  Op een van de foto’s die erbij zat, ziet ze er toch ook een beetje een deugnietje uit 😉

Gowri

Om zelf brieven terug te schrijven worstel ik een beetje met de vraag wat je dan naar een kind van 10 jaar moet schrijven.  Maar volgens de mensen van FFS maakt dat niet zoveel uit, een beetje vertellen over alledaagse dingen, daar zijn ze nieuwsgierig naar, en zowizo is het voor het kindje in kwestie een feest als er een brief aankomt.  Dan wordt ze bij moeder overste geroepen die ze dan helpt bij het lezen (en vertalen) van de brief.  Ik heb ook al telkens een kleinigheid bijgestoken (stickers voor kindjes om dingen te versieren) en ik vermoed dat ze dat ook wel leuk vindt.  Deze keer heb ik gestoeft over mijn zwemvijver en een paar van mijn beestjes voorgesteld.

Mijn brief naar Gowri

Een paar extra weken

Vorige week was ik van plan om de vier of vijf grootste hanen te laten slachten.  Ten gevolge van de pikorde is er redelijk wat verschil in grootte tussen de pubers.  Aangezien ze al redelijk wat haantjesgedrag beginnen te vertonen, zou dat wat rust in de groep gebracht hebben.  Maar helaas, de kippenslachter is met verlof, net nu ik hem nodig heb…  Ze krijgen dus een paar weken extra, de tweede week van september is mijn volgende poging.  Ondertussen zullen ze allemaal groot genoeg zijn, en hopelijk hangen ze het crapuul niet uit met mijn moederdieren zoals een paar weken geleden.

Mijn Vlaanderse Koekoek hanen.

Elektrische verbinding onder de grond

De lucht- en waterpomp van mijn zwemvijver waren voorlopig nog verbonden met een verlengdraad die op mijn gazon lag.  Om hier een definitieve oplossing voor te hebben, moest er nog een kabel ingegraven worden, en wilde ik eveneens van de gelegenheid gebruik maken om mijn kot van achter in mijn tuin van een stopcontact met elektriciteit te voorzien, aangezien die maar een paar meter verder ligt.  Beginnen dus met een sleufke te graven van 60 cm diep (de wettelijke diepte voor een elektriciteitskabel heb ik niet gevonden, met googelen vond ik dieptes gaande van 50 cm tot 1 m).  De kabel moet wel in een beschermingsbuis zitten zodat je die niet direct beschadigd bij graafwerken.  Ik heb eerst een strookje gazon afgestoken van 50 cm diep, en dan de rest uitgegraven.

Het gleufke is klaar.

Op een bepaald punt moest de kabel gesplitst worden, een stuk naar de pompen van de vijver, een stuk naar het kot.  Daarvoor heb ik een verbindingsdoosje gekocht van de beschermingsklasse IP68 (waterdichte buitentoepassing).  De kabels netjes verbinden in de doos :

Alles aansluiten !

Vervolgens de doos sluiten en langs een zijkant een opening maken.

Doosje gesloten (waar de schroef rechtsboven zit had ik een opening gemaakt).

Bij de verbindingsdoos was een zakje geleverd met 2 producten die moeten gemengd worden en vervolgens in de verbindingsdoos gegoten worden.  Deze vormen dan een waterdichte gel.

De 2 vloeistoffen die moeten gemengd worden.
De handleiding : 2 vloeistoffen mengen gedurende 30 sec, mengsel in het verbindingsbakje gieten en afsluiten.

Uit nieuwsgierigheid heb ik ‘s anderendaags het bakje eens opengemaakt, en inderdaad, alles zit in een blubberige gel, waterdicht afgesloten.

In de blubber !

Boven op dit verbindingsstuk (dat 60 cm onder de grond zit) heb ik een stuk doorgesneden helft van een PVC buis gelegd ter bescherming voor graafwerken.  Vervolgens alles terug dichtgooien, en de graszoden terugleggen.

Bijna niets meer te zien.