Eindelijk

Eindelijk, ik heb hem kunnen vangen.  Een drie-tal weken geleden heeft mijn kat Xandros levende muizen in huis gebracht, en kwijtgespeeld achter de chauffage, onder de zetel, achter de kast…   Twee weken geleden begon het serieus te stinken in mijn slaapkamer, en inderdaad, er lag een dooie muis achter de kast.  Gelukkig kon ik er makkelijk aan om die op te ruimen.  Ik heb wel de hele nacht met mijn venster open moeten slapen omdat de stank niet te harden was.

Ik had een sterk vermoeden dat er nog een tweede muis in de keuken zat, achter de frigo en in de buurt van de verwarmingsketel.  Daar had ik een muizenval gezet, maar de eerste week gebeurde daar niets mee.  Dan maar achter de frigo gezet, en na een dag was de maïskorrel weg.  Een nieuwe opgestoken, ‘s anderendaags was die weer weg.  Ik wist dus dat er nog een muis zat, maar pakken was blijkbaar niet zo makkelijk.  Gisteren had ik 3 keer een andere maïskorrel opgestoken, en telkens verdween die zonder dat de val dichtklapte.  Ik heb de val dan eens van dichtbij bestudeerd,  een beetje aan geplooid want dat klepje waar de maïskorrel op zat werd door de kracht van de veer nogal ver naar boven getrokken, zodat de muis een te grote kracht zou moeten uitoefenen om die te doen dichtklappen.  Toen ik deze avond thuiskwam was het zover :

Ah, de val is dichtgeklapt ?

Yep, ik heb hem (of haar) !

En ondertussen ligt Xandros met zijn lege kl***n voor de kachel te slapen…

De luierik !

Leave a Reply

Your email address will not be published.