Mijn verbruik

Op 6 maart van dit jaar ben ik mijn nieuwe auto gaan ophalen : een Mazda 2 met 1.3 liter benzinemotor.  Het vooropgestelde gemiddelde verbruik zou 5,2 liter per 100 km moeten zijn.  Ik schat dat ik 30 % van mijn kilometers in stad rij, 70 % op autostrade.  Nu heb ik al (of nog maar) 4 tankbeurten achter de rug en al eens het gemiddeld verbruik berekend.  Dat valt voorlopig dik tegen : 7 – 7,1 liter per 100 km.  Het is algemeen geweten dat het vooropgestelde brandstofverbruik iets te optimistisch is, maar dat het zoveel zou schelen (36% hoger) ?  Mijn rijstijl is “normaal”

17 jaar na de aankoop van mijn eerste auto (Nissan Micra 1.3) is de industrie er dus nog amper in geslaagd om het benzineverbruik naar beneden te krijgen.  Dat vind ik toch bizaar…

Uitleg bij de grafiek : blauwe balkjes zijn het verbruik berekend bij een tankbeurt, groene lijn is het uitgemiddelde verbruik over een lange periode  (alle tankbeurten samen), rode lijn is wat het zou moeten zijn.

Het verbruik van mijn otoke 😉

Het licht gaat uit

Merk je het ook ?  Het is al opvallend sneller donker ‘s avonds.  Eventjes nagekeken of de zon nog wel de juiste uren klopt volgens het overeengekomen contract (het zou niet de eerste zijn die profiteert van het feit dat er geen prikklok is), maar jammer genoeg kloppen de uren wel :

zon onder :

  • 1 augustus :  21u30
  • 15 augustus : 21u04
  • 31 autustus : 20u30
  • 15 september : 19u55
  • 30 september : 19u20
  • 15 oktober : 18u46

‘s Avonds nog wat in den hof werken zal niet lang meer duren…

De molen van Bikschote

Bikschote, het dorpje (tussen Ieper en Diksmuide) waar ik een groot deel van mijn jeugd vertoefde. Ik woonde er graag,  iedereen kende er iedereen en het was er rustig.  Ondertussen ben ik er al bijna 20 jaar weg, en ken ik nog hier en daar iemand.  In mijn straat stond een windmolen (zo ene om graan te malen), maar ik heb die nooit weten werken. In 1976 (één dag voor ik 5 jaar werd) is de molen door een storm vernield.  Op de as die door de wieken aangedreven wordt, staat een rem (“de vang”).  Die rem zorgt ervoor dat de as niet draait als er niet gemalen wordt.  Door de storm zijn de wieken wel beginnen draaien terwijl de rem opstond.  Door de wrijving is de boel in brand gevlogen, is de as gebroken en zijn de wieken afgerukt.

De molen net na de storm met de as die uit de molen bengelt

Een paar maand later hadden ze de bovenkant gedicht door er een voorlopig dak op te plaatsen, en zo heb ik de molen het grootste deel van mijn leven weten staan.  Als kind begreep ik niet goed waarom ze die molen niet meer herstelden.  Jaar na jaar zagen we die restanten meer en meer verkommeren en schever zakken.  Als er dan nog eens een stormke was, dan keek ik altijd eerst of de “molen” er nog stond.

Een paar jaar geleden is men met de restauratie begonnen, en vorige zaterdag was het inhuldiging van de nieuwe molen.  Voor mij was er natuurlijk geen excuus om er niet bij te zijn.  De restauratie heeft 850.000 Euro gekost.  Meer info over de molen, geschiedenis en lijdensweg voor de restauratie op Molenechos.  Een kort filmke van de heropbouw is hier te zien.

De ruïne van de molen na de storm in 1976
De restanten van de molen van 1976 tot 2001

Onderstaande is een foto van de molen begin de jaren ’70.

De molen begin de jaren '70.

En dit is hem anno 2010 :

De molen in 2010
De as die door de wieken aangedreven wordt, met een tandwielke wat de rest van de molen aandrijft.
Hierin draaien 2 molenstenen op elkaar waartussen het graan gemalen wordt.
Ik vermoed dat dit een fotoke uit de jaren '50-'60 is ?
En eentje uit 2010
Voor veel mensen zal het niets betekenen, voor mij heeft het sentimentele waarde.