Metselen van de trap en boordstenen

Boordstenen of randafwerking aan een vijver zijn zeer belangrijk, gewoon al voor het esthetische aspect (zie laatste punt bij aandachtspunten).  Ik heb gekozen voor graniet boordstenen, en traptreden uit hetzelfde materiaal.   Ondertussen kan ik 2 minpuntjes meegeven over die boordstenen : ze waren niet volledig gehamerd, dus heb ik dat zelf nog moeten doen.  Een ander minpunt is dat ze nogal groot zijn (1 m lang) en 60 kg wegen.  Ik had bij Boels een tafelzaagmachine gehuurd om ze in 2 te zagen, maar dat viel nogal tegen : een half uur om 1 boordsteen in 2 te krijgen…  Na 5 van de 40 gezaagd te hebben, heb ik (en de zaagmachine : pomp van de waterkoeling kapot) het opgegeven.  Dan maar beslist om de boordstenen in hun geheel te leggen.

1. De trap :

Ik heb eerst een tekening gemaakt op schaal om te weten hoever van de rand ik moest beginnen met de eerste trede.  Dat kwam op 2,1 m uit in mijn geval.  Om niet te hoog uit te komen, mocht ik ook geen voeg hebben tussen de treden.  De traptreden zijn 50 cm breed, 15 cm hoog en 35 cm lang.  Ik laat iedere steen 10 cm op de andere rusten, zodat er een trede is van 25 cm.

Op de juiste afstand wat mortel op de EPDM leggen.
De treden waterpas kloppen. (Poes verwijderen voor je volgende trede legt))

Onder de stenen mets ik betonblokken op hun zijkant zodat ik een hoogte van 14 cm heb.  Dan heb ik nog 1 cm over om mortel onder de trede te leggen (tussen betonblok en trede).  Het stuk van 10 cm dat de trede op de ander ligt, is zonder mortel.

Blok na blok, trede na trede gaat dit verder. Via de balken langs de rechterkant laat ik de traptreden van 62 kg naar beneden glijden.
8 treden later en ik ben boven.

Mijn eerste (belangrijke) blooper : de laatste trede ligt meer dan 10 cm op de vorige.  Ik was vergeten van er rekening mee te houden dat de wand schuin loopt, waardoor de bovenste trede met zijn onderkant tegen de wand zit, en de bovenkant op 3-4 cm van de rand zit…

Na het "cementeren" van de betonblokken is dit het eindresultaat. Ik ben fier op mezelf (behalve op de blooper van hierboven).

2. De boordstenen.

Voor de zekerheid heb ik alle waterpas-merktekens op de palen rond de vijver nog eens gecontroleerd met een pasdarm.  Dan heb ik mijn eerste steen geplaatst, een traptrede op de overgang van het zwemgedeelte naar het filtergedeelte.  Ik smeer eerst de EPDM in met compactuna (soort lijm voor in mortel), dan mortel erop en dan mijn steen, en kloppen tot die waterpas ligt in alle richtingen.  Ik weet niet of die compactuna echt nodig is, maar het zorgt voor een betere kleefkracht.

Mijn nul-punt van de boordstenen. Alles moet waterpas zijn in vergelijking hiermee.

Na 3 traptreden op de overgang gemetst te hebben, ben ik in de andere richting verdergegaan met boordstenen.  Deze liggen boven het diepe deel van de vijver, en daar staat reeds 50 cm water in.  Als ik deze week nog water wil bijvullen, dan kan ik beter eerst boordstenen boven het diepe deel afwerken, want ik moet vanuit de vijver opvoegen.  Als het water nog een halve meter hoger zou staan, dan zou mijn klokkenspel te koud hebben tijdens het voegen (momenteel is het water 19°C)

Koud aan de beentjes...
Ik gebruik 2 blokjes die ongeveer even dik zijn als de mortellaag. Daarop zet ik de de boordsteen rechtop, en dan kantel ik die op de mortel. Op die manier duwt de steen niet teveel mortel in de vijver.

Omdat ik het “waterpas liggen van de steen” controleer t.o.v. de steen links ervan, kan er na een aantal stenen een beetje afwijking zijn.  Om dat te controleren span ik een touw over de vijver ter hoogte van de merktekens van de paaltjes.  Ik had toch al een afwijking van 2 mm na 7 stenen.

Controle van het waterpas liggen...
Zover zit ik al...

Ik de hoeken zit ik nog met een paar gaten, maar daarvoor moeten de stenen in verstek gezaagd worden.  Ofwel huur ik nog eens die tafelzaagmachine, ofwel informeer ik eens of ze die stenen kunnen verzagen waar ik ze gekocht heb.  Wie weet hebben die nog professioneler materiaal daarvoor dan bij Boels.

Update 6-7-2011 :

Ondertussen zijn de hoekstenen verzaagd, heb ik laten doen, anders was ik weeral een dag bezig met zagen alleen, en die mannen hebben het in 3 uur tijd gedaan.

Als laatste heb ik een strook mortel langs de buitenkant van de boordstenen geplakt, zodanig dat de folie en beschermdoek rechtop tegen de stenen staan.  Op die manier heb ik een waterdicht vijver tot aan de bovenrand van de stenen.  Vervolgens beschermdoek en folie afknippen tot net onder de steenrand, en de gleuf opvullen met aarde.

Dit gleufje moet nog opgevuld worden met aarde.

 

 

Een dagje boucharderen

boucharderen :

bou – char` de – ren [boesjar-] («Frans) (bouchardeerde, h. gebouchardeerd) natuursteen of beton met een metalen hamer zo bewerken, dat er putjes ontstaan.

Na een lange zoektocht naar boordstenen voor mijn zwemvijver, die voldeden aan mijn goesting, en enigszins betaalbaar waren, had ik vorig jaar al in oktober gehamerde granieten borduren gekocht.  Verrassend genoeg waren die niet over de hele oppervlakte gehamerd.

Niet volledig gehamerd

Achteraf gezien is dat logisch, omdat die boordstenen met de niet-gehamerde-kant rechtop in de grond staan, dus zie je dat niet.  Ik wil die dingen echter platliggend gebruiken, dus heb ik wel een probleem.  Eerst eens gaan horen bij de firma waar ik die kocht, en ze waren ook verwonderd dat ze niet volledig gebouchardeerd waren, omdat dit niet expliciet in de brochure stond.   Een probleemke dat ik dus zelf moest zien op te lossen.  Na wat googelen hoe het hameren eigenlijk gebeurd, kwam ik bij boucharderen terecht, en vervolgens bij een firma die zo’n bouchardeermachines verhuurd.  Veertien dagen op voorhand gebeld om zo’n toestel te reserveren, moest overgebracht worden van Brugge, ze gingen terugbellen voor bevestiging.  Na een week niets gehoord, dus vorige zaterdag ter plaatse gaan vragen of het er vandaag wel ging zijn.  Was geen probleem, het ging er zijn op vrijdag.  Dus ik deze morgen vroeg naar ginder.  Wat was er niet ?  De bouchardeermachine !  Het lag ondertussen wel in het depot langs de andere kant van Gent.  Ik dus naar ginder gereden, daardoor een uur verloren…

Eenmaal thuis met de compressor en bouchardeermachine ben ik erin gevlogen.

Dat is een bouchardeermachine. Die drie tjoepen kloppen en draaien tezelfdertijd.
Ikke aan het hameren of ook wel boucharderen genoemd.
Zo verdween het gladde oppervlak

Per steen moest ik dus één zijkant en één bovenkant doen.  Op die manier kreeg ik ook een ruwe en gebrokkelde rand zodat de stenen er meer gekapt uitzien.

De bovenkant
Een eerste afgewerkt stapeltje
Tweede stapeltje

In totaal 40 boordstenen gebouchardeerd, en 10 traptreden langs 1 kant.  5 uurkes werk.  Het ging sneller vooruit dan ik gedacht had, maar die steentjes wegen 60 kg per stuk, ik denk dat ik de eerste 10 opgehoffen heb, de rest was slepen, kantelen, sleuren om die te verleggen en op mijn kruiwagen te krijgen.  Ik denk dat ik een rugspierke verrokken heb, daarstraks heb ik een warm bad gepakt, en mijn voeten zijn het enige wat ik niet kon wassen, te pijnlijk om eraan te kunnen 😉  Maar hoe dan ook, ik voel me voldaan, ik was niet zeker dat het ging lukken met zo’n machine, maar het mag gezien worden !  Ik ben er tamelijk zeker van dat ik al die stenen nog in 2 zal zagen om ze te gebruiken aan mijn vijver.  30 kg is makkelijker handelbaar dan 60 hé.  Enkel die traptreden moeten heel blijven, en die wegen zelfs 62 kg…