The killing fields continued…

In mijn vorige post over muizen heb je gezien dat ik 3 muizen heb kunnen vangen, maar het is blijkbaar nog niet gedaan.  De laatste 2 dagen heb ik er nog 2 gevangen, en de vallen staan nog steeds paraat.  Mijn poes Xandros loopt tegenwoordig enthousiast mee naar het kot in de hoop dat er weer iets in een val zit.

Voor de rest is het nogal stil, het grondwater zakt langzaam (vandaag stond het 112 cm diep),  veel valt er nog niet te doen in de tuin, mijn kontafdruk in mijn zetel wordt dieper en dieper…

Een stenen hart

Vorig weekend heb ik ontdekt dat er weer muizen in mijn bergkot zitten.  Vorig jaar heb ik er een 5-tal kunnen vangen, maar blijkbaar zijn er deze winter weer een paar die de weg naar het eten gevonden hebben.  Hoe heb ik het gezien ?  Door mijn kat Xandros die nogal lang blijft zitten kijken op eenzelfde plaats.  Bij nadere controle vond ik kapotgevreten papiersnippers, strontjes, en een lege verpakking waar twee weken geleden toch nog lekkers in zat.  Ik heb niets tegen die beestjes als ze buiten in de tuin zitten, tussen mijn brandhout, onder de takkenhaag, …  Maar in mijn kot heb ik ze liever niet.  Dus heb ik 4 dagen geleden de jacht weer geopend.  Resultaat : 3 muizen hebben het leven gelaten door in de val te lopen.  Xandros heeft hier geen probleem mee, voor hem is het werk gespaard, en ze spartelen niet meer tegen.

Kijk eens wat ik gevonden heb...

Zelf vind ik dat niet zo leuk, van die beestjes af te maken, maar als ik ze levend vang en terug buiten zet, zullen ze een dag later weer in het kot zitten.  Dus moet ik van mijn hart een steen maken (of indien het al een steen zou zijn, moet ik er een hardere steen van maken).  Foto’s van de slachtoffers plaats ik achter deze “Verder lezen”.

Read more