Stofgezogen

Ja, ik weet het, het moet gestofzuigd zijn, maar het is eigenlijk geen stof dat ik gezogen heb, maar slib uit mijn vijver.  Is het dan geslibzuigd, of slibgezogen ?  Nadat vorig najaar het water in een week tijd van grasgroen naar helder veranderd was, is er een laagje bezinksel ontstaan in mijn vijver (wierkes, samen met zand, bladeren en vuil dat in de vijver gewaaid is).

De groene smurrie op de bodem...

Toen ik op internet zocht naar vijverstofzuigers vond ik 2 systemen : iets gelijk een industriële stof/water-zuiger met een voorraadvat, of een systeem met een filter.  Beiden zijn voor dit doel niet echt geschikt.  De filter zou na een paar seconden verstopt zijn, en die met het voorraadvat zou na een minuut volstaan met water.

Ik heb dus weeral zelf iets in mekaar proberen flansen.  Mijn eerste pogingen met een waterpomp lukten niet zo goed, omdat die pomp snel verstopt zat met grotere stukjes vuil.  Dus een beetje zitten piekeren hoe ik mijn vuilwaterpomp kon aanpassen om daarvoor te gebruiken.  Voordeel van een vuilwaterpomp is dat die een groot debiet heeft (dus grote zuigkracht), en dat grote stukken vuil makkelijk door de pomp gaan.  Ik heb een vuilwaterpomp van de Aldi waar ik de bodemplaat van kan losvijzen.  Bijgevolg kan ik direct aan de opening waardoor het water gezogen wordt.

Kwaliteit van den Aldi !

Dag gat heb ik met een vijl een 2-tal mm groter gemaakt, zodat de buis van 32 mm er in klemde (heb ook een mm van de buitenkant van de buis moeten vijlen).  Het gevolg is dat ik een aanzuigdarm kan aansluiten op die vuilwaterpomp.

Voila, een zelfgemaakte slibzuiger.

Op onderstaande foto zie je mijn hele constructie.  Een pvc buis van 4 m (diameter 32 mm) met daarop een stofzuigerkop, en langs de andere kant verbonden met mijn flexibele buis die op mijn vuilwaterpomp aangesloten wordt.

Mijn slibzuiger
De stofzuigerkop had ik met ductape aan de buis geplakt (hier al terug los gemaakt).

Het moeilijkste was de lucht uit de buizen krijgen.  De pomp zelf hang ik aan een koord onder water in de vijver, en de buizen liet ik in de vijver zakken om te vullen met water.  Eenmaal alle lucht eruit kon ik die onder water aansluiten op de pomp, en zuigen maar…

Het eindresultaat: alle slib en smurie is weg...

Het enige nadeel is dat je op die manier veel water wegpompt uit de vijver.  Ik heb het in 3 keer gedaan.  Twee keer de avond voor ze regen voorspeld hadden, dus was de vijver tussendoor terug aangevuld.  Vandaag heb ik het laatste stuk gedaan, en de vijver terug aangevuld met grondwater.  Laat de zomer maar komen !

Het wak in mijn zwemvijver

Bij “de ingewanden van mijn zwemvijver” staat een paarse darm getekend die lucht in het zwemgedeelte pompt.  In de winter kan dit van belang zijn zodat de vijver niet volledig dichtvriest.  Uiteindelijk heb ik dat niet voorzien, met het idee dat het niet zoveel vriest, en dat een luchtpompje aan de rand van de vijver zetten tijdens een vorstperiode ook een mogelijkheid is.  Na de 14 dagen vorst van de voorbije periode blijkt dat mijn vijver ook zonder luchtpompje niet dichtgevroren is.  Onderstaande foto is van een van de laatste dagen van de vorst.  Iedere morgen had het gat een andere diameter.  Op zijn kleinst was het 10 cm in diameter, maar dat was niet tijdens de laatste vriesnacht, want de nachten erop was het weer groter geworden.  De reden waarom het niet dichtgevroren is, is mijn pomp.  Die pompt continu water rond, waardoor de boel niet volledig dichtgevroren geraakte.  Ik had er ook 2 stukken isomo opgegooid, maar daaronder is het wel dichtgevroren.  Mijn kat passeerde ook regelmatig op minder dan 50 cm van het wak.  Niet goed voor mijn tikker als ik dat zag gebeuren…

Mijn wak

Zwemvijver versie 1.1

Ben tevreden over mijn zwemvijver, ook al heb ik er vorige zomer niet zoveel kunnen van profiteren door het kwakkelweer in augustus.  Maar er was 1 ding waar ik halverwege de werken mee zat : de lengte van de darm om het water van de filter naar de vijver te pompen.  In mijn origineel idee ging dat ongeveer 7 m lang zijn.  Op het laatste moment heb ik dan de pompopstelling moeten veranderen omdat de pomp droog moet opgesteld worden.  Door dit “last minute foefelen” is de lengte van de darm uiteindelijk een 13 – 14 m lang geworden, met 5 koppelstukken.  Dit komt het debiet natuurlijk niet ten goede.  Indien de pomp met 5 m darm van diameter 50 mm verbonden is, dan verlies ik een kleine 20% debiet door wrijvingen met de darmwand.  Indien er een even lange darm van diameter 63 mm zou opgezeten hebben, dan had ik slechts een verlies van 5%.

Met mijn opstelling heb ik een vermoeden dat ik amper 50% van mijn debiet haalde.

Mijn oorspronkelijke opstelling : 14m darm.

Na de aanpassingswerken ziet het er als volgt uit :

Nog 6-7 m darm, grotere diameter over bepaalde stukken.

Een weekje thuis tussen kerst en nieuw is de ideale periode om daar wat aan te doen.  Aangezien ik dicht tegen de wand van de vijver moet graven, en redelijk diep (1,3m) moest ik een beetje water uit de vijver pompen (ook ongeveer 1,3m) om geen grote druk tegen de zijwand te hebben.  Gelukkig heb ik zandgrond en kon ik het gewoon in mijn tuin laten lopen.

Vervolgens kon ik de aan- en afvoerdarm naar de pomp terug opgraven en en heb ik die vlak voor de pomp samengevoegd, zodat ze samen als aanvoerdarm dienen.

Dubbele aanvoerdarm gemaakt.

Het volgende was een deel van mijn filterzone weer leegscheppen zodat ik de oude afvoerdarm kon afkoppelen, en in het oude pomphuis kon steken zodat deze als aanvoer werk kan doen.  Ik heb de originele aanvoerdarm lager gestoken, zodat deze minder snel lucht kan aanzuigen als het waterniveau zakt.  De nieuwe aanvoerdarm is langer en komt even diep in het waterniveau.

Twee aanvoerdarmen, hopelijk minder wrijvingsweerstand...

Nu kwam het ambetante stuk.   De oude aanvoerdarm die vlak naast de vijver loopt, ongeveer 1,3 m diep.  Graven en hopen dat ik die terugvind…

Joepiiii, gevonden : wit-geel geribde buis net aan het grondwaterniveau.

In de volgende fase is het woord “milj***de**ue” -en alle mogelijke varianten erop- veelvuldig gemompeld, gezegd, geroepen  en geschreeuwd geweest.  Op mijn knieën, hoofd en handen in de put moest ik dus die darm zien door te snijden.  Slijpschijf was uitgesloten omdat ik niet in EPDM folie mocht snijden die een paar cm verder lag (en bovendien ook niet zo veilig omdat er een beetje water in het putje stond, en daarbovenop nog eens niet haalbaar omdat die put te klein was om er met een slijpschijf te manoeuvreren rond mijn hoofd).  Eerst geprobeerd met een klein handzaagje.  Na een paar minuten was het water in het putje alweer gestegen, en zag ik de darm niet meer.  Water uitscheppen, en terug proberen zagen.  Paar minuten later stond de boel weer onder water.  Weer water uitscheppen, weer zagen.  Geen vooruitgang.  Dan met een cuttermes proberen.  Er was makkelijk een snee in de darm te maken langs de voorkant, maar aan de achterkant geraken was niet zo van de poes  (herinner je dat ik met hoofd voor, op mijn ellebogen leun in die natte put).  Krak, snijblad van het cuttermes afgebroken.  Een ander gaan opsteken.  Terug in de put.  Eerst water uitscheppen, dan nog wat snijden.  Snede wordt al groter.  Volgend probleem : het waterniveau in mijn vijver staat nog hoger dan de diepte van die darm, dus vijverwater loopt via de darm door die snede in het putje.  Nog sneller water uitscheppen.  Te de conclusie komen dat het er sneller inloopt dan ik kan uitscheppen.  Stoppen voor de dag en nog een halve meter water uit de vijver pompen (duur een paar uur, ondertussen donker).  ‘s Anderendaags met verse moed (lees : ferm tegen mijn goesting, maar ik kan niet meer terug) water uit de put scheppen, en terug beginnen snijden.  Na een paar keer water uitscheppen en een beetje snijden ben ik er bijna door.  Het laatste stukje met de handzaag doorgesneden en …  (ja, hoe moet ik dat uitdrukken ?  Een orgasme is er niets tegen, zo’n voldoening dat ik op dat moment kreeg).

Eindelijk, de boel is aangekoppeld.

Op bovenstaande foto zie je op die dikke pvc darm nog een tjoepke staan, dat is een toevoer om via een borrelsteen die in de darm zit lucht in de toevoer te pompen.  Nog afwachten of dat deftig gaat werken.  Op onderstaande foto zie je de borrelsteen voor ik die in de buis steek.

De borrelsteen die in de buis moet.

Het enige wat nu nog moet gebeuren is de vijver terug vullen.  Gelukkig staat het grondwater redelijk hoog, en pomp ik dagelijks een paar kubieke meter in de vijver.  Als het regenwater van de laatste dagen gaat in dezelfde richting.

Hopelijk staat die over een paar dagen terug vol, en kan ik testen of mijn debiet hoger is, er geen lekken zijn en mijn beluchting werkt...