De aanhouder wint

De voorraad brandhout die ik vorig weekend gezaagd heb stapelt helaas zichzelf niet.  Dus zaterdag bezig geweest met die boel te verleggen.  Wat echter nogal opvallend was: Xandros, een van mijn poezen, bleef de hele tijd in de buurt van de stapel gezaagd hout.  Het was me ook al opgevallen dat die de dagen voordien telkens daar ging gaan zitten als hij ‘s morgens of ‘s avonds naar buiten ging.  Dat leek me nogal eigenaardig, want die stapel brandhout lag er nog maar van vorig weekend, dus de kans dat daar ondertussen al muizen zouden onder zitten is toch klein.

Leuk, poesje die de hele tijd bij zijn baasje blijft.
Leuk, poesje dat de hele tijd bij zijn baasje blijft.
Maar plots, een aanwijzing dat er misschien toch iets knagend onder die stapel zit...
Maar plots, een aanwijzing dat er misschien toch iets knagend onder die stapel zit…

Nog wat later was Xandros weg.  Toen ik keek waar hij zat, was hij zijn prooi aan het verorberen.

Lekker !!
Lekker !!
En nog een paar uur later lag mijn brandhout lekker te drogen voor de komende 2 jaar...
En nog een paar uur later lag mijn brandhout lekker te drogen voor de komende 2 jaar…

Terug in de mode

De armzalige legkippen die ik een goeie 5 weken geleden geadopteerd heb, zitten in een nieuw kleedje.  Ze waren hier halfnaakt gearriveerd, maar ondertussen mochten ze voor zichzelf een nieuwe outfit uitkiezen.

Ieder zijn eigen goesting.  De een kiest een mantelpakje, de ander een outfit die hier en daar gescheurd is...
Ieder zijn eigen goesting. De een kiest een mantelpakje, de ander een outfit die hier en daar gescheurd is…

In ieder geval zijn ze het al grotendeels gewoon.  Als ik iets over de draad gooit, hebben ze al door dat dit gewoonlijk iets lekkers is voor hen.  Op tijd gaan slapen (voor het automatisch luik dicht gaat) is voor sommigen nog een probleem…