Het kind in mij

Ongeveer een jaar geleden zat ik met 2 cavia’s in de wachtzaal bij de dierenarts.   Een vrouw die daar ook zat te wachten zei al lachend : “jij hebt kinderen zeker ?”, kijkend naar de cavia’s.  Ze was verwonderd dat mijn antwoord negatief was, dat ik gewoon cavia’s had voor mijn eigen plezier.  De onverwachte koters die er 6 weken geleden bijgekomen zijn, zijn dan uiteindelijk toch niet van eigenaar veranderd.  Mensen denken niet na voor ze zeggen dat ze een beestje willen hé, als het dan zover is, dan is de interesse over.  Maar goed, ondertussen is gebleken dat één van die twee koters een mannetje is, en heb ik die ook laten castreren.  Bijgevolg is er geen gevaar meer voor inteelt, en mogen de 2 kleintjes blijven.  Nu heb ik zes cavia’s, het kind in mij is content 😉  .  Ik ga de suggestie van Kristel om ze Tabasco (donkerste) en Wasabi  te noemen overwegen.

Mijn 6 cavia's knorrend en piepend als ze eten krijgen.

Eindelijk

Eindelijk, ik heb hem kunnen vangen.  Een drie-tal weken geleden heeft mijn kat Xandros levende muizen in huis gebracht, en kwijtgespeeld achter de chauffage, onder de zetel, achter de kast…   Twee weken geleden begon het serieus te stinken in mijn slaapkamer, en inderdaad, er lag een dooie muis achter de kast.  Gelukkig kon ik er makkelijk aan om die op te ruimen.  Ik heb wel de hele nacht met mijn venster open moeten slapen omdat de stank niet te harden was.

Ik had een sterk vermoeden dat er nog een tweede muis in de keuken zat, achter de frigo en in de buurt van de verwarmingsketel.  Daar had ik een muizenval gezet, maar de eerste week gebeurde daar niets mee.  Dan maar achter de frigo gezet, en na een dag was de maïskorrel weg.  Een nieuwe opgestoken, ‘s anderendaags was die weer weg.  Ik wist dus dat er nog een muis zat, maar pakken was blijkbaar niet zo makkelijk.  Gisteren had ik 3 keer een andere maïskorrel opgestoken, en telkens verdween die zonder dat de val dichtklapte.  Ik heb de val dan eens van dichtbij bestudeerd,  een beetje aan geplooid want dat klepje waar de maïskorrel op zat werd door de kracht van de veer nogal ver naar boven getrokken, zodat de muis een te grote kracht zou moeten uitoefenen om die te doen dichtklappen.  Toen ik deze avond thuiskwam was het zover :

Ah, de val is dichtgeklapt ?
Yep, ik heb hem (of haar) !

En ondertussen ligt Xandros met zijn lege kl***n voor de kachel te slapen…

De luierik !

Schuil- en schaduwplaatsen

In april vorig jaar is er een van mijn cavia’s spoorloos verdwenen.  Of die door een vogel of een kat gepakt is, weet ik nog steeds niet (politie vindt dit onderzoek niet belangrijk genoeg en heeft de boel na 1 dag verticaal geklasseerd).  In de hoop van dit niet meer mee te maken, heb ik verschillende schuilplaatsen voor de cavia’s voorzien, alsook een schaduwplek voor de kippen (waar de cavia’s ook onder mogen).  Op onderstaande foto komen ze rechts uit hun kot, hebben ze 2 buizen waar ze in kunnen, twee betonplaten waarachter ze kunnen lopen, naast een takkenhaag nog een stuk buis die als schuilhokje dient, en onder de takkenhaag zie ik soms ook een snoetje verschijnen.

Schuilplaatsen en verbindingswegen

Langs de andere kant van de takkenhaag ligt een oude rioolbuis, een afdak waar de kippen dikwijls onder liggen te rollen in het zand, en nog een half doorgesneden vat.  Ja, het ziet er een half stort uit, maar mijn beestjes maken er gretig gebruik van 🙂

Nog meer schuilplaatsen...

Ondertussen is gebleken dat Lola (een van die lichtbruine cavia’s) toch een pietje heeft met bijhorende ballekes.  Vorige vrijdag zijn deze laatste door de dierenarts weggenomen.  Nog steeds blijft mijn vermoeden dat de 2 onlangs geboren cavia’s, reeds verwekt waren bij de kweker van Lola en Liza.  Ook verwacht ik dat er over een maand of zo nog kleintjes zullen bijkomen omdat Lola toch de tijd gehad heeft om zijn ding te doen op mijn drie resterende vrouwkes…

Lekker gras !
En ze blijven schattig !