Kristel is niet meer

Kristel is vandaag overleden.  De laatste 2 dagen zat ze nogal futloos in het plein, als ik ‘s avonds ging gaan kijken zat ze toch in het kot.  Gisteren was ik er dichterbij geweest, en ze liep telkens weg, dus dacht ik dat het niet zo erg was, maar vanavond lag ze dood in het kot.  Spijtig, maar het zal dus weer een zoektocht worden naar een nieuwe kip, om geen inteelt te hebben bij het kweken.  Ik heb ze aan de rand van de moestuin begraven.  Dat is ondertussen al een heus kippenkerkhof geworden na al die vetkiekens die daar al begraven liggen van 2 jaar geleden.

Free the animals !

Iedereen heeft recht om er eens tussenuit te knijpen.  Zo ook de beestjes.  Deze week laat ik ze vrij rondlopen in mijn gazon met bijhorende borders.  De term “het gras is altijd groener aan de overkant”, is deze keer van toepassing.  Ook al hebben ze een groot perk om in te lopen (5 x 20 m),  langs de andere kant van de draad ziet het er zeker zo leuk uit.  De ontdekkingstocht komt maar langzaam op gang, vandaag zijn ze nog maar tot halverwege de tuin gelopen.  Maar wat wil je, kip zijnde is er maar 1 ding interessant : eten wat er te vinden is op de grond, tussen de plantjes, onder de schors.  Dus de eerste 10 cm buiten hun perk is al ver genoeg om even halt te houden en zien wat er daar te eten valt…  Langzaam maar zeker trekken ze de nieuwe wereld in en doen ze hun kippe-ding : schart-schart, pik-pik, schart-schart, pik, …

Natuurlijk is er een verborgen agenda aan verbonden : nu het zoveel geregend heeft de laatste weken, zitten er enorm veel slakken tussen de bodembedekkers, en hoop ik dat deze sterk uitgedund worden door de kippen.

En ook Woppy, mijn konijn geniet van zijn vakantie.