Metselen van de trap en boordstenen

Boordstenen of randafwerking aan een vijver zijn zeer belangrijk, gewoon al voor het esthetische aspect (zie laatste punt bij aandachtspunten).  Ik heb gekozen voor graniet boordstenen, en traptreden uit hetzelfde materiaal.   Ondertussen kan ik 2 minpuntjes meegeven over die boordstenen : ze waren niet volledig gehamerd, dus heb ik dat zelf nog moeten doen.  Een ander minpunt is dat ze nogal groot zijn (1 m lang) en 60 kg wegen.  Ik had bij Boels een tafelzaagmachine gehuurd om ze in 2 te zagen, maar dat viel nogal tegen : een half uur om 1 boordsteen in 2 te krijgen…  Na 5 van de 40 gezaagd te hebben, heb ik (en de zaagmachine : pomp van de waterkoeling kapot) het opgegeven.  Dan maar beslist om de boordstenen in hun geheel te leggen.

1. De trap :

Ik heb eerst een tekening gemaakt op schaal om te weten hoever van de rand ik moest beginnen met de eerste trede.  Dat kwam op 2,1 m uit in mijn geval.  Om niet te hoog uit te komen, mocht ik ook geen voeg hebben tussen de treden.  De traptreden zijn 50 cm breed, 15 cm hoog en 35 cm lang.  Ik laat iedere steen 10 cm op de andere rusten, zodat er een trede is van 25 cm.

Op de juiste afstand wat mortel op de EPDM leggen.
De treden waterpas kloppen. (Poes verwijderen voor je volgende trede legt))

Onder de stenen mets ik betonblokken op hun zijkant zodat ik een hoogte van 14 cm heb.  Dan heb ik nog 1 cm over om mortel onder de trede te leggen (tussen betonblok en trede).  Het stuk van 10 cm dat de trede op de ander ligt, is zonder mortel.

Blok na blok, trede na trede gaat dit verder. Via de balken langs de rechterkant laat ik de traptreden van 62 kg naar beneden glijden.
8 treden later en ik ben boven.

Mijn eerste (belangrijke) blooper : de laatste trede ligt meer dan 10 cm op de vorige.  Ik was vergeten van er rekening mee te houden dat de wand schuin loopt, waardoor de bovenste trede met zijn onderkant tegen de wand zit, en de bovenkant op 3-4 cm van de rand zit…

Na het "cementeren" van de betonblokken is dit het eindresultaat. Ik ben fier op mezelf (behalve op de blooper van hierboven).

2. De boordstenen.

Voor de zekerheid heb ik alle waterpas-merktekens op de palen rond de vijver nog eens gecontroleerd met een pasdarm.  Dan heb ik mijn eerste steen geplaatst, een traptrede op de overgang van het zwemgedeelte naar het filtergedeelte.  Ik smeer eerst de EPDM in met compactuna (soort lijm voor in mortel), dan mortel erop en dan mijn steen, en kloppen tot die waterpas ligt in alle richtingen.  Ik weet niet of die compactuna echt nodig is, maar het zorgt voor een betere kleefkracht.

Mijn nul-punt van de boordstenen. Alles moet waterpas zijn in vergelijking hiermee.

Na 3 traptreden op de overgang gemetst te hebben, ben ik in de andere richting verdergegaan met boordstenen.  Deze liggen boven het diepe deel van de vijver, en daar staat reeds 50 cm water in.  Als ik deze week nog water wil bijvullen, dan kan ik beter eerst boordstenen boven het diepe deel afwerken, want ik moet vanuit de vijver opvoegen.  Als het water nog een halve meter hoger zou staan, dan zou mijn klokkenspel te koud hebben tijdens het voegen (momenteel is het water 19°C)

Koud aan de beentjes...
Ik gebruik 2 blokjes die ongeveer even dik zijn als de mortellaag. Daarop zet ik de de boordsteen rechtop, en dan kantel ik die op de mortel. Op die manier duwt de steen niet teveel mortel in de vijver.

Omdat ik het “waterpas liggen van de steen” controleer t.o.v. de steen links ervan, kan er na een aantal stenen een beetje afwijking zijn.  Om dat te controleren span ik een touw over de vijver ter hoogte van de merktekens van de paaltjes.  Ik had toch al een afwijking van 2 mm na 7 stenen.

Controle van het waterpas liggen...
Zover zit ik al...

Ik de hoeken zit ik nog met een paar gaten, maar daarvoor moeten de stenen in verstek gezaagd worden.  Ofwel huur ik nog eens die tafelzaagmachine, ofwel informeer ik eens of ze die stenen kunnen verzagen waar ik ze gekocht heb.  Wie weet hebben die nog professioneler materiaal daarvoor dan bij Boels.

Update 6-7-2011 :

Ondertussen zijn de hoekstenen verzaagd, heb ik laten doen, anders was ik weeral een dag bezig met zagen alleen, en die mannen hebben het in 3 uur tijd gedaan.

Als laatste heb ik een strook mortel langs de buitenkant van de boordstenen geplakt, zodanig dat de folie en beschermdoek rechtop tegen de stenen staan.  Op die manier heb ik een waterdicht vijver tot aan de bovenrand van de stenen.  Vervolgens beschermdoek en folie afknippen tot net onder de steenrand, en de gleuf opvullen met aarde.

Dit gleufje moet nog opgevuld worden met aarde.

 

 

Plaatsen van de EPDM-folie

Voor mijn zwemvijver heb ik gekozen voor EPDM-folie als waterdichting.  Ik had een lapje besteld van 9 m x 20 m, en dat is netjes op rol geleverd.  Alhoewel ik 2 mensen mocht contacteren om te helpen ermee, ben ik toch op het gemakske alleen begonnen om te zien hoever ik in mijn eentje ging geraken.  De rol EPDM tot aan de rand van de vijver gerold en dan uitgerold in de vijver (opgepast : het is makkelijkst van in het ondiepe te beginnen, en de rol naar het diepe te rollen.  In de omgekeerde richting ging ik het niet alleen kunnen 😉  )

Uitrollen en efkes op adem komen...

Langs de ondiepe kant heb ik die flappen wat opengeplooid om te zien hoe het eigenlijk opgeplooid was.  Dat opentrekken ging vlotjes, en voor ik het wist lag het volledig open…

Dat ging vlot ! Oef, de folie is groot genoeg.

Nu ik toch bezig was, probeerde ik de plooien weg te krijgen.  Met zakken die gevuld waren met wat aarde (geen kans op beschadigingen van de folie) kon ik langs de linkerkant de folie ter plaatse houden, en dan was het kwestie van wat heen en weer te lopen en te trekken om de folie op te spannen.  Ook in de vijver zakjes zetten om de folie op zijn plaats te houden tijdens het trekken.

Dat ziet er al redelijk goed uit.
Morgen ga ik de plooien in de hoeken vastkleven, en de andere plooien nog wat proberen wegwerken.

Perfect zonder plooien kan ik dat niet krijgen door de ovale vorm van de vijver, maar het is mooist van zoveel mogelijk plooien weg te werken door deze samen te plooien.  Eenmaal er een beetje water in de vijver staat, wordt het makkelijker om de zijkanten recht te trekken.

Update 4-6-2011 :

In de hoeken zit je met folie teveel.  De truc om dat te camoufleren is om dit netjes om te slaan en eventueel vast te maken zodat het ter plaatse blijft.  Dat kan met splice-tape (een soort dubbelwandige tape speciaal voor EPDM.  Door vulcanisatie “smelten” de delen tesamen.)  Gedetailleerde uitleg staat hier op pagina 15.

 

Met een potlood teken je de rand van de flap af op het onderliggend deel.

 

 

De flap gedeeltelijk omvouwen en naast de potloodlijn over een breedte van 10 cm met een schuursponsje insmeren met Quickprime.

 

De Quickprime lqten drogen (5-10 minuten) en de Splice-tape aanbrengen met het beschermpapier naar boven.

 

De splice-tape is aangebracht.

 

Vervolgens bovenaan 15 cm beschermpapier aftrekken, en de flap ertegen drukken.  Onder een hoek van 45° het papier verder wegtrekken, en de flap ertegen duwen.  Met een rollertje goed aandrukken.

 

De flap plakt vast...

 

Ik moest ook 2 verschillende stukken EPDM waterdicht met elkaar verbinden (stuk van zwemgedeelte en stuk van filtergedeelte.  Dit heb ik op dezelfde manier gedaan.

 

Beide delen met Quickprime behandeld, Splice-tape op het onderste deel gekleefd (de flap uit het filtergedeelte is wat naar beneden geschoven).
Beschermpapier onder een hoek van 45° ertussenuit trekken en goed aanrollen.

 

Vervolgens moest ik ook nog de foliedoorvoeren afwerken :

 

Ga voorzichtig op zoek naar het gaatje...
... en maak opening met een cuttermes.

 

Achter de folie zit dit :

 

Het basisdeel van de doorvoer.

 

Door de opening die ik in de folie gemaakt heb, spuit ik Pondglue (lijm om EPDM en PVC te verbinden, met siliconespuit aan te brengen) op die zwarte ring.  Op de ring die erop moet gevezen worden breng ik ook Pondglue aan.

 

Een laagje Pondglue
Een beetje zoeken naar de vijsopeningen en vastvijzen. In de vijsopeningen heb ik ook wat Pondglue gespoten voor volledige afdichting.

 

Het stukje EPDM in het midden uitsnijden, en ook daar nog wat Pondglue spuiten voor volledige afdichting.

 

Dit zou waterdicht moeten zijn.

 

Op die manier heb ik de doorvoeren voor elektriciteit naar de pomp en beluchting, overloop, doorvoer van de pomp uit de filterzone en toevoer water in de zwemzone uitgevoerd.

 

Daar zal het water vanuit de filter in het diepe gedeelte gepompt worden.

Nu volgt de randafwerking.

 

Plaatsen van het beschermvlies

In mijn zwemvijver komt er EPDM-folie als waterdichting.  Ik heb mijn zwemvijver uitgekofferd met stabilize om stabiele wanden te krijgen.  Omdat kleine steentjes of oneffenheden gaatjes kunnen prikken in de EPDM-folie (het water in de vijver zorgt voor een enorme druk), wordt een beschermvlies in de vijver gelegd.  Eerst de wanden eens afvegen met een borstel, alsook de vloer vegen zodat er geen steentjes meer in de vijver liggen.  Dat beschermvlies is op rol geleverd van 2 m breed.  Er moeten dus verschillende stroken gelegd worden.

Na 2 uurkes werken is het ondiepe deel klaar
In de hoeken moet er wat geplooid worden...

Ik zorg voor 5 à 10 cm overlap tussen de doeken, en ik lijm de randen ook vast (met een elastische lijm in die in zo’n siliconebussen verkrijgbaar is).  Op die manier waait het niet weg, en zal het hopelijk ook op zijn plaats blijven als ik de EPDM-folie erinleg.

Nog eens 2 uur later is het zwemgedeelte af.
Ginds in de verte heb ik het gat waar het water zal uitstromen vrijgemaakt.
De veronderstelling dat ik nergens plooien ging hebben, is snel opgeborgen. Met de ovale vorm en rondingen van de vijver kan het niet anders.

Omdat ze de rollen beschermvlies dubbelgevouwen hadden voor transport, zit ik ook met die boebels die niet meer weggaan.  Hopelijk valt dat niet te sterk op eens er water instaat.

Ook het filtergedeelte is van een modieus stofke voorzien
Wit past bij alles hé.
De verschillende doorvoeren zijn ook vrijgemaakt.

Nu moet er EPDM-folie in de vijver komen.