boucharderen :
bou – char` de – ren [boesjar-] («Frans) (bouchardeerde, h. gebouchardeerd) natuursteen of beton met een metalen hamer zo bewerken, dat er putjes ontstaan.
Na een lange zoektocht naar boordstenen voor mijn zwemvijver, die voldeden aan mijn goesting, en enigszins betaalbaar waren, had ik vorig jaar al in oktober gehamerde granieten borduren gekocht. Verrassend genoeg waren die niet over de hele oppervlakte gehamerd.
Achteraf gezien is dat logisch, omdat die boordstenen met de niet-gehamerde-kant rechtop in de grond staan, dus zie je dat niet. Ik wil die dingen echter platliggend gebruiken, dus heb ik wel een probleem. Eerst eens gaan horen bij de firma waar ik die kocht, en ze waren ook verwonderd dat ze niet volledig gebouchardeerd waren, omdat dit niet expliciet in de brochure stond. Een probleemke dat ik dus zelf moest zien op te lossen. Na wat googelen hoe het hameren eigenlijk gebeurd, kwam ik bij boucharderen terecht, en vervolgens bij een firma die zo’n bouchardeermachines verhuurd. Veertien dagen op voorhand gebeld om zo’n toestel te reserveren, moest overgebracht worden van Brugge, ze gingen terugbellen voor bevestiging. Na een week niets gehoord, dus vorige zaterdag ter plaatse gaan vragen of het er vandaag wel ging zijn. Was geen probleem, het ging er zijn op vrijdag. Dus ik deze morgen vroeg naar ginder. Wat was er niet ? De bouchardeermachine ! Het lag ondertussen wel in het depot langs de andere kant van Gent. Ik dus naar ginder gereden, daardoor een uur verloren…
Eenmaal thuis met de compressor en bouchardeermachine ben ik erin gevlogen.
Per steen moest ik dus één zijkant en één bovenkant doen. Op die manier kreeg ik ook een ruwe en gebrokkelde rand zodat de stenen er meer gekapt uitzien.
In totaal 40 boordstenen gebouchardeerd, en 10 traptreden langs 1 kant. 5 uurkes werk. Het ging sneller vooruit dan ik gedacht had, maar die steentjes wegen 60 kg per stuk, ik denk dat ik de eerste 10 opgehoffen heb, de rest was slepen, kantelen, sleuren om die te verleggen en op mijn kruiwagen te krijgen. Ik denk dat ik een rugspierke verrokken heb, daarstraks heb ik een warm bad gepakt, en mijn voeten zijn het enige wat ik niet kon wassen, te pijnlijk om eraan te kunnen 😉 Maar hoe dan ook, ik voel me voldaan, ik was niet zeker dat het ging lukken met zo’n machine, maar het mag gezien worden ! Ik ben er tamelijk zeker van dat ik al die stenen nog in 2 zal zagen om ze te gebruiken aan mijn vijver. 30 kg is makkelijker handelbaar dan 60 hé. Enkel die traptreden moeten heel blijven, en die wegen zelfs 62 kg…
