Doe het zelf – Page 44 – DoeHetBeterZelf

Een dagje boucharderen

18/03/2011 by avierstr

boucharderen :

bou – char` de – ren [boesjar-] («Frans) (bouchardeerde, h. gebouchardeerd) natuursteen of beton met een metalen hamer zo bewerken, dat er putjes ontstaan.

Na een lange zoektocht naar boordstenen voor mijn zwemvijver, die voldeden aan mijn goesting, en enigszins betaalbaar waren, had ik vorig jaar al in oktober gehamerde granieten borduren gekocht. Verrassend genoeg waren die niet over de hele oppervlakte gehamerd.

Achteraf gezien is dat logisch, omdat die boordstenen met de niet-gehamerde-kant rechtop in de grond staan, dus zie je dat niet. Ik wil die dingen echter platliggend gebruiken, dus heb ik wel een probleem. Eerst eens gaan horen bij de firma waar ik die kocht, en ze waren ook verwonderd dat ze niet volledig gebouchardeerd waren, omdat dit niet expliciet in de brochure stond. Een probleemke dat ik dus zelf moest zien op te lossen. Na wat googelen hoe het hameren eigenlijk gebeurd, kwam ik bij boucharderen terecht, en vervolgens bij een firma die zo’n bouchardeermachines verhuurd. Veertien dagen op voorhand gebeld om zo’n toestel te reserveren, moest overgebracht worden van Brugge, ze gingen terugbellen voor bevestiging. Na een week niets gehoord, dus vorige zaterdag ter plaatse gaan vragen of het er vandaag wel ging zijn. Was geen probleem, het ging er zijn op vrijdag. Dus ik deze morgen vroeg naar ginder. Wat was er niet ? De bouchardeermachine ! Het lag ondertussen wel in het depot langs de andere kant van Gent. Ik dus naar ginder gereden, daardoor een uur verloren…

Eenmaal thuis met de compressor en bouchardeermachine ben ik erin gevlogen.

Dat is een bouchardeermachine. Die drie tjoepen kloppen en draaien tezelfdertijd.

Ikke aan het hameren of ook wel boucharderen genoemd.

Per steen moest ik dus één zijkant en één bovenkant doen. Op die manier kreeg ik ook een ruwe en gebrokkelde rand zodat de stenen er meer gekapt uitzien.

In totaal 40 boordstenen gebouchardeerd, en 10 traptreden langs 1 kant. 5 uurkes werk. Het ging sneller vooruit dan ik gedacht had, maar die steentjes wegen 60 kg per stuk, ik denk dat ik de eerste 10 opgehoffen heb, de rest was slepen, kantelen, sleuren om die te verleggen en op mijn kruiwagen te krijgen. Ik denk dat ik een rugspierke verrokken heb, daarstraks heb ik een warm bad gepakt, en mijn voeten zijn het enige wat ik niet kon wassen, te pijnlijk om eraan te kunnen 😉 Maar hoe dan ook, ik voel me voldaan, ik was niet zeker dat het ging lukken met zo’n machine, maar het mag gezien worden ! Ik ben er tamelijk zeker van dat ik al die stenen nog in 2 zal zagen om ze te gebruiken aan mijn vijver. 30 kg is makkelijker handelbaar dan 60 hé. Enkel die traptreden moeten heel blijven, en die wegen zelfs 62 kg…

Ben ik de eerste ?

13/02/2011 by avierstr

Ik wijk al direct af van het onderwerp door te melden dat er nog een zesde slachtoffer gevallen is bij de “Killing fields”.

Ik heb mij deze namiddag uit mijn kontafdruk in de zetel getrokken, en eens de toer van mijn tuin gedaan om het onkruid, dat al deftig begint op te schieten, te wieden. Vervolgens heb ik nog een stukje gespit in mijn moestuin. De helft heb ik voor de winter al gespit, bij dit weer gaat het vlot om de rest te doen. De kippen vinden het leuk dat er weer een stukje vers gespit is, en dan ligt het ook al klaar voor als het plantseizoen echt begint. Ben ik de eerste die aan het spitten is ?

Ik heb ook nog een tros aardpeer geoogst (heet dat zo, een tros ? In het West-Vlaams zou ik zeggen “nen ut”). Die dingen bevriezen dus niet, handig, kan je de hele winter laten staan, en vers oogsten wanneer ik het nodig heb. Ik heb er mij zopas een soepje mee gemaakt, en het is wel lekker moet ik zeggen. Ik vroeg mij af of de soep naar aarde zou smaken, of naar peer, maar het smaakt gewoon naar aardpeer…

En aangezien die dingen niet bevriezen (ja, ik val in herhaling), heb ik maar direct een nieuwe rij aardpeer geplant. Ben ik de eerste die iets plant dit jaar ?

De graafwerken deel 1

30/11/2010 by avierstr

1. Een van de voorbereidingen is het uitmeten en uitzetten van de randen van de vijver. Aangezien mijn vijver geen rechthoekige bak zal zijn, is het iets moeilijker natuurlijk. Ik heb eerst de uiteinden van de vijver in de lengte bepaald, en dan beginnen meten van de scheiding met de buren, dan in de lengte een koord gespannen als middellijn. En van uit de middellijn kon ik de randen afmeten en heb ik paaltjes geklopt.

2. Die paaltjes staan wel een beetje in de weg om te graven, dus heb ik de rand uitgegraven (een spade breed en een halve spade diep (in de foto hieronder heb ik iets breder en dieper gegraven omdat ik aarde nodig had om een hoekje grond vlak voor mijn garage wat op te hogen).

3. Het graven zelf : aangezien ik iemand gevonden heb die alle afgevoerde grond wil hebben, en die ook een tractor en kar heeft, en ik momenteel tijd en goesting heb, heb ik gevraagd van die kar te brengen, en dan zou ik die proberen vullen (want ik had echt geen idee hoelang dat zou duren en hoe lastig het zou zijn). Bij het afzetten van de kar hadden we 1 wiel in een put gezet, zodat ik minder hoog zou moeten scheppen. Iedere avond heb ik iets meer dan een uurke geschept. De eerste 2 dagen ging het goed (zijpaneel stond open), ik moest niet overdreven hoog scheppen. Maar de laatste dag moest die zijkant dicht (anders rolde de aarde er terug uit 😉 ) en dan moest ik merkelijk hoger smijten. Conclusie : al bij al viel dat wel mee in “tijd” en “lastig zijn”. Maar er is een ander probleem. Hoe dieper ik aan het graven ben, hoe hoger ik moet gooien, of ik moet het met de kruiwagen op de kar voeren, en die is 2 meter hoog, dus verre van handig en zal veel langer duren. Besluit is genomen : ik zal een kraantje huren (en dan komt mijn droom uit om ooit eens met een kraan te werken). Voorlopig dus uitgesteld tot het grondwater een stuk gezakt is, want dat staat nu maar 1 meter diep.

De kar mocht terug opgehaald worden. In de week dat ik die gevuld heb heeft het ook nog wat geregend, dus de grond was wat drassig en de kar extra zwaar (vermoedelijk meer dan 9 ton). Bij het vertrekken zakte het wiel nog verder in de grond, dus een halve kuub terug uit de kar gooien, die kant opkrikken, balken onder steken en dan kreeg hij de kar uit mijn tuintje. Het spoor na 1 kar :

Nog 14 karren te gaan, dus als alles goed loopt zal het met een kraantje gebeuren, vermoedelijk ergens in januari – februari 2011 (tenzij het lang nat blijft).