De puntjes op de i

Mijn garage is al bijna 2 jaar geleden afgewerkt, op een paar details na.  Je kent dat wel, prutswerkjes die niet echt dringend zijn, maar ooit eens moeten gebeuren.  Probleem is als je het niet direct doet, dat het altijd maar uitgesteld wordt.  Zo moet ik binnen in de garage nog een paar kleinigheden schilderen, alles bij elkaar een uurke werk, maar dat wordt altijd maar vergeten.  Regelmatig denk ik er nog eens aan omdat het krantenpapier ondertussen al 2 jaar op de vensterbanken plakt ter bescherming van eventuele verfspatten die ik zou maken bij het heel binnenkort (lees 2 jaar geleden) schilderen.

Een ander (ambetant) jobke is het dichtspuiten van de voeg tussen het venster en de buitenmuur met silicone.  (Het is mooier om dat ook te voegen met hetzelfde voegmengsel als waarmee de stenen gevoegd zijn, maar ik heb al bij verschillende huizen gezien dat die cement na een paar jaar begint uit te brokkelen omdat het niet hecht op het venster.  Dus kies ik voor silicone : elastisch en kleeft goed op vensters en deuren) Vorig jaar heb ik in de zomer eens gezocht naar silicone met de kleur die overeenkwam met de voeg van de bakstenen.  Ik heb die toen gevonden en ondertussen liggen die bussen al een jaar te wachten om uitgespoten te worden.  Als ik al eens goesting had om dat te doen, dan was het aan het regenen, of te koud, of te warm.  Vandaag was het eindelijk zover : ideaal weer, tijd en goesting !

Ondertussen zit die spleet vol met spinnewebben en ander vuil

Eerst grondig uitkuisen : een doekje gedrenkt in ethanol rond een mes draaien en daarmee de rand van het venster schoonmaken zodat het goed ontvet is.  Vervolgens met een compressor alle stof en vuil uit de spleet blazen.

Ontvetten met ethanol

Vervolgens een strook afplaktape op het venster plakken, en de spleet dichtsiliconen.

Ik heb duidelijk geen vaste hand voor die dingen

Dan mijn vinger in een zeepsopje steken, en de silicone gladstrijken.  Dan de plakband aftrekken, en nogmaals voorzichting gladstrijken met zeepsop.

Het eindresultaat...

Ik ben maar matig tevreden over het eindresultaat, maar het is niet makkelijk om een schone vlakke strook te krijgen op een oneffen muur.  De lichtgrijze silicone is ook nog iets te licht naar mijn goesting, maar ze zit er tussen en blijft ertussen…

En dan nu : reclame !

‘t Is te zeggen, het is niet echt reclame, maar ik heb vandaag mijn gele affiche gekregen van de technische dienst voor de “bekendmaking van de aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning” voor het aanleggen van mijn zwemvijver.  Op het einde van de week moet ik die uithangen voor een maand.  Weeral een stapje dichter bij mijn zwemvijver.    🙂

‘t Is binnen.

Deze morgen heb ik mijn aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning voor mijn zwemvijver ingediend op de dienst stedenbouw.  Normaal ging ik dat pas volgend jaar doen, maar eenmaal een bouwvergunning goedgekeurd is, heb ik nog een jaar de tijd om eraan te beginnen, en als alles meezit, dan kan ik er in het najaar al aan beginnen, zodat het volgend jaar in het voorjaar af is.  Ze hebben nu 75 dagen de tijd (of 105 indien er een openbaar onderzoek moet komen) om het goed of af te keuren.  Wie weet hebben we komend jaar weer zo’n warm voorjaar, en dan kan ik er al direct van genieten (of hebben we de natste zomer ooit, en dan zal ik er ook van genieten zulle !).

Ik heb nog iets op mijn plan aangepast voor ik het indiende : ik heb de donker- en lichtblauwe zone omgewisseld, dus de kant bij het terras (waar het trapje zit) is 1,3 m diep, de verste kant 1,8 m.