Iedereen heeft recht om er eens tussenuit te knijpen. Zo ook de beestjes. Deze week laat ik ze vrij rondlopen in mijn gazon met bijhorende borders. De term “het gras is altijd groener aan de overkant”, is deze keer van toepassing. Ook al hebben ze een groot perk om in te lopen (5 x 20 m), langs de andere kant van de draad ziet het er zeker zo leuk uit. De ontdekkingstocht komt maar langzaam op gang, vandaag zijn ze nog maar tot halverwege de tuin gelopen. Maar wat wil je, kip zijnde is er maar 1 ding interessant : eten wat er te vinden is op de grond, tussen de plantjes, onder de schors. Dus de eerste 10 cm buiten hun perk is al ver genoeg om even halt te houden en zien wat er daar te eten valt… Langzaam maar zeker trekken ze de nieuwe wereld in en doen ze hun kippe-ding : schart-schart, pik-pik, schart-schart, pik, …
Natuurlijk is er een verborgen agenda aan verbonden : nu het zoveel geregend heeft de laatste weken, zitten er enorm veel slakken tussen de bodembedekkers, en hoop ik dat deze sterk uitgedund worden door de kippen.
En ook Woppy, mijn konijn geniet van zijn vakantie.
