Stofgezogen

Ja, ik weet het, het moet gestofzuigd zijn, maar het is eigenlijk geen stof dat ik gezogen heb, maar slib uit mijn vijver.  Is het dan geslibzuigd, of slibgezogen ?  Nadat vorig najaar het water in een week tijd van grasgroen naar helder veranderd was, is er een laagje bezinksel ontstaan in mijn vijver (wierkes, samen met zand, bladeren en vuil dat in de vijver gewaaid is).

De groene smurrie op de bodem...

Toen ik op internet zocht naar vijverstofzuigers vond ik 2 systemen : iets gelijk een industriële stof/water-zuiger met een voorraadvat, of een systeem met een filter.  Beiden zijn voor dit doel niet echt geschikt.  De filter zou na een paar seconden verstopt zijn, en die met het voorraadvat zou na een minuut volstaan met water.

Ik heb dus weeral zelf iets in mekaar proberen flansen.  Mijn eerste pogingen met een waterpomp lukten niet zo goed, omdat die pomp snel verstopt zat met grotere stukjes vuil.  Dus een beetje zitten piekeren hoe ik mijn vuilwaterpomp kon aanpassen om daarvoor te gebruiken.  Voordeel van een vuilwaterpomp is dat die een groot debiet heeft (dus grote zuigkracht), en dat grote stukken vuil makkelijk door de pomp gaan.  Ik heb een vuilwaterpomp van de Aldi waar ik de bodemplaat van kan losvijzen.  Bijgevolg kan ik direct aan de opening waardoor het water gezogen wordt.

Kwaliteit van den Aldi !

Dag gat heb ik met een vijl een 2-tal mm groter gemaakt, zodat de buis van 32 mm er in klemde (heb ook een mm van de buitenkant van de buis moeten vijlen).  Het gevolg is dat ik een aanzuigdarm kan aansluiten op die vuilwaterpomp.

Voila, een zelfgemaakte slibzuiger.

Op onderstaande foto zie je mijn hele constructie.  Een pvc buis van 4 m (diameter 32 mm) met daarop een stofzuigerkop, en langs de andere kant verbonden met mijn flexibele buis die op mijn vuilwaterpomp aangesloten wordt.

Mijn slibzuiger
De stofzuigerkop had ik met ductape aan de buis geplakt (hier al terug los gemaakt).

Het moeilijkste was de lucht uit de buizen krijgen.  De pomp zelf hang ik aan een koord onder water in de vijver, en de buizen liet ik in de vijver zakken om te vullen met water.  Eenmaal alle lucht eruit kon ik die onder water aansluiten op de pomp, en zuigen maar…

Het eindresultaat: alle slib en smurie is weg...

Het enige nadeel is dat je op die manier veel water wegpompt uit de vijver.  Ik heb het in 3 keer gedaan.  Twee keer de avond voor ze regen voorspeld hadden, dus was de vijver tussendoor terug aangevuld.  Vandaag heb ik het laatste stuk gedaan, en de vijver terug aangevuld met grondwater.  Laat de zomer maar komen !

Peengras

Ik heb een gazon dat altijd groen staat, het mag langer dan een maand kurkdroog zijn, toch blijft mijn gras groener dan aan de overkant.  De reden : er staat veel peengras in mijn gazon.  Op zich niet zo erg, behalve aan de randjes.  Daar groeit dat in mijn borders en overwoekert mijn bodembedekkers.

Dit is een voorbeeld van peengras : de wortels zijn ondergrondse uitlopers die woekeren en in de borders verdergroeien.

Tijd om dat eens aan te pakken.  Er zijn verschillende mogelijkheden om een barrière te maken tussen het gazon en de border : betonplaten, bakstenen, planken, vele soorten boordstenen, …  Maar ik wil iets dat niet teveel opvalt (en niet teveel kost).  Eerst ging ik DPC folie gebruiken (zo’n zwarte folie die ze als waterkerende laag gebruiken bij metselwerken), maar aangezien ik veel stukken EPDM overheb van de aanleg van mijn zwemvijver, ga ik dat gebruiken.

Vervelende bosjes gras in mijn border

Eerst graaf ik een sleuf langs de boord, alle graszoden en peen moeten eruit.  Ik heb boorden EPDM gesneden van 25 cm hoog.  Deze zet ik dan rechtop tegen de graskant in de sleuf.

De EPDM boord in de sleuf steekt ongeveer 1 cm boven het grondniveau uit.
Dit zou de peenwortels toch moeten tegenhouden.

Vervolgens de gleuf terug opvullen, en later terug beplanten met bodembedekkers.  Ik verwacht dat het gras en de bodembedekkers deze EPDM folie zullen verbergen als het terug groeit in het voorjaar.

De gleuf terug opvullen met aarde (zonder peen).

Update 8-11-2011 :

Ondertussen heb ik gans mijn gazon van zo’n EPDM strook voorzien…

Voor en na
Langs de andere kan ook opgekuist.

Update 21-9-2013 :

Ondertussen ben ik meer dan een jaar verder, en heb ik nog eens foto’s gemaakt van dezelfde plaatsen.  Het is veel beter dan vroeger.  In de boord komt nog een beetje gras, maar dan is het door bovengrondse uitlopers van sommige grassoorten, of door zaad, maar niet meer door de wortels.  De EPDM boord is niet meer te zien door het gras dat er over hangt.

De boord blijft binnen de perken...
De boord blijft binnen de perken…
Ook hier moet ik amper nog gras uitdoen in de border.
Ook hier moet ik amper nog gras uitdoen in de border.

 

Elektrische verbinding onder de grond

De lucht- en waterpomp van mijn zwemvijver waren voorlopig nog verbonden met een verlengdraad die op mijn gazon lag.  Om hier een definitieve oplossing voor te hebben, moest er nog een kabel ingegraven worden, en wilde ik eveneens van de gelegenheid gebruik maken om mijn kot van achter in mijn tuin van een stopcontact met elektriciteit te voorzien, aangezien die maar een paar meter verder ligt.  Beginnen dus met een sleufke te graven van 60 cm diep (de wettelijke diepte voor een elektriciteitskabel heb ik niet gevonden, met googelen vond ik dieptes gaande van 50 cm tot 1 m).  De kabel moet wel in een beschermingsbuis zitten zodat je die niet direct beschadigd bij graafwerken.  Ik heb eerst een strookje gazon afgestoken van 50 cm diep, en dan de rest uitgegraven.

Het gleufke is klaar.

Op een bepaald punt moest de kabel gesplitst worden, een stuk naar de pompen van de vijver, een stuk naar het kot.  Daarvoor heb ik een verbindingsdoosje gekocht van de beschermingsklasse IP68 (waterdichte buitentoepassing).  De kabels netjes verbinden in de doos :

Alles aansluiten !

Vervolgens de doos sluiten en langs een zijkant een opening maken.

Doosje gesloten (waar de schroef rechtsboven zit had ik een opening gemaakt).

Bij de verbindingsdoos was een zakje geleverd met 2 producten die moeten gemengd worden en vervolgens in de verbindingsdoos gegoten worden.  Deze vormen dan een waterdichte gel.

De 2 vloeistoffen die moeten gemengd worden.
De handleiding : 2 vloeistoffen mengen gedurende 30 sec, mengsel in het verbindingsbakje gieten en afsluiten.

Uit nieuwsgierigheid heb ik ‘s anderendaags het bakje eens opengemaakt, en inderdaad, alles zit in een blubberige gel, waterdicht afgesloten.

In de blubber !

Boven op dit verbindingsstuk (dat 60 cm onder de grond zit) heb ik een stuk doorgesneden helft van een PVC buis gelegd ter bescherming voor graafwerken.  Vervolgens alles terug dichtgooien, en de graszoden terugleggen.

Bijna niets meer te zien.